เทียบเงินเดือนตลาดเมื่อไม่มีงบซื้อ salary survey ทำได้อย่างไร

รายงานการสำรวจเงินเดือน (salary survey) เชิงพาณิชย์ให้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือ แต่มาพร้อมต้นทุนที่ไม่ใช่ทุกองค์กรจะรับได้ โดยเฉพาะองค์กรขนาดกลางและเล็กที่ต้องการข้อมูลตลาดเพื่อทบทวนโครงสร้างเงินเดือน แต่ยังไม่มีงบจัดสรรสำหรับการซื้อข้อมูล

คำถามคือ ถ้าไม่ซื้อ survey ยังเทียบตลาดได้ไหม คำตอบคือได้ แต่ต้องรู้ว่าจะหาข้อมูลจากที่ไหนและตีความอย่างไร

ทำความเข้าใจข้อจำกัดก่อนเริ่ม

แหล่งข้อมูลสาธารณะให้ภาพทิศทางตลาด ไม่ใช่ข้อมูลระดับสถาบันที่ควบคุมคุณภาพตัวอย่าง ความแตกต่างหลักคือ:

• รายงาน survey เชิงพาณิชย์มักมีข้อมูลที่ผ่านการตรวจสอบ แยกตามอุตสาหกรรม ขนาดองค์กร และภูมิภาค
• แหล่งสาธารณะมีข้อมูลกว้างกว่าแต่ควบคุมคุณภาพน้อยกว่า บางแหล่งมีความลำเอียง เช่น คนที่รายงานเงินเดือนในแพลตฟอร์มอาจไม่ใช่กลุ่มตัวแทนของตลาดทั้งหมด

เมื่อรู้ข้อจำกัดนี้แล้ว การใช้แหล่งสาธารณะหลายแห่งร่วมกันจะช่วยลดความเสี่ยงนี้ได้

แหล่งที่ 1: ประกาศรับสมัครงาน

ประกาศงานเป็นแหล่งข้อมูลที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุด บางองค์กรระบุช่วงเงินเดือนหรืออัตราเริ่มต้นในประกาศ โดยเฉพาะตำแหน่งที่แข่งขันสูง

วิธีใช้ข้อมูลจากประกาศงานอย่างมีประสิทธิภาพ:

1. ค้นหาตำแหน่งที่ต้องการเทียบด้วยคำค้นที่สะท้อนงานจริง ไม่ใช่แค่ชื่อตำแหน่ง เพราะชื่อตำแหน่งเดียวกันอาจหมายถึงขอบเขตงานต่างกัน
2. อ่านคำอธิบายลักษณะงานของแต่ละประกาศเพื่อดูว่าขอบเขตความรับผิดชอบใกล้เคียงกับตำแหน่งที่เราต้องการเทียบหรือไม่
3. รวบรวมตัวเลขหลายประกาศ (ยิ่งหลายประกาศยิ่งดี) เพื่อดูช่วงกระจายตัว ไม่ใช่อิงตัวเลขจากประกาศเดียว
4. สังเกตว่าประกาศระบุช่วงหรือตัวเลขเดียว ถ้าระบุช่วง ค่ากลางของช่วงนั้นใช้เป็นจุดอ้างอิงเบื้องต้นได้ แต่ยังไม่ใช่เงินเดือนที่จ่ายจริง

แหล่งที่ 2: แพลตฟอร์มที่พนักงานรายงานเงินเดือน

มีแพลตฟอร์มหลายแห่งที่รวบรวมข้อมูลเงินเดือนจากการรายงานของพนักงานโดยตรง ข้อมูลที่ได้มักแยกตามตำแหน่ง อุตสาหกรรม และประสบการณ์

ข้อควรระวังคือข้อมูลจากแหล่งเหล่านี้อาจมีความลำเอียงจากกลุ่มตัวอย่าง เช่น คนที่ใช้แพลตฟอร์มอาจเป็นกลุ่มที่กำลังหางานหรือพิจารณาย้ายงาน ซึ่งอาจมีเงินเดือนต่างจากค่าเฉลี่ยตลาดจริง ควรใช้เป็นข้อมูลเสริมมากกว่าแหล่งหลัก

แหล่งที่ 3: ข้อมูลจากสมาคมและหน่วยงานรัฐ

บางสมาคมวิชาชีพและหน่วยงานรัฐเผยแพร่ข้อมูลค่าจ้างเป็นระยะ ข้อมูลจากแหล่งเหล่านี้มักมีความน่าเชื่อถือสูงกว่า แต่อาจอัปเดตช้ากว่าตลาดจริงและอาจไม่แยกตามอุตสาหกรรมย่อยที่ต้องการ

ข้อมูลเหล่านี้อาจใช้ประกอบการดูฐานล่างของช่วงเงินเดือน ส่วนอัตราค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายควรตรวจสอบกับแหล่งทางการหรือผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายแรงงานโดยตรง

แหล่งที่ 4: เครือข่ายวิชาชีพ HR

หนึ่งในแหล่งข้อมูลที่ถูกมองข้ามคือการแลกเปลี่ยนข้อมูลผ่านเครือข่ายวิชาชีพ บางชมรมหรือกลุ่ม HR มีการแชร์ข้อมูลระดับเงินเดือนแบบไม่ระบุตัวตน สำหรับกลุ่มอุตสาหกรรมเฉพาะ

การเข้าร่วมกลุ่มเหล่านี้อาจให้ข้อมูลที่ตรงกลุ่มมากที่สุดโดยไม่มีต้นทุน แต่ต้องใช้เวลาสร้างความสัมพันธ์และต้องพร้อมแบ่งปันข้อมูลของตนเองด้วย

วิธีรวมข้อมูลจากหลายแหล่ง

เมื่อมีข้อมูลจากหลายแหล่งแล้ว ขั้นต่อไปคือประมวลผลเพื่อให้ได้ช่วงอ้างอิงที่นำไปใช้ได้:

1. จัดกลุ่มข้อมูลตามความใกล้เคียงของตำแหน่ง ตัดข้อมูลที่ขอบเขตงานต่างจากที่เราต้องการมากออก
2. หาค่ากลางของตัวเลขที่รวบรวมได้ ซึ่งให้ภาพตลาดกลางที่ทนทานต่อค่าสุดโต่งกว่าค่าเฉลี่ย
3. ดูช่วงกระจายตัว ถ้าตัวเลขกระจายกว้างมาก ให้ดูว่าตำแหน่งที่ตัวเลขต่างกันมากนั้นมีความต่างอะไรในเนื้อหางานหรือไม่

ช่วงที่ได้จากกระบวนการนี้ควรมองเป็นช่วงอ้างอิง ไม่ใช่ตัวเลขแม่นยำ จึงควรระบุไว้เสมอว่าข้อมูลนี้มาจากแหล่งใดและมีข้อจำกัดอะไร อ่านเพิ่มเติมเรื่องการนำข้อมูลตลาดไปใช้กับ กระบอกเงินเดือน (pay band) คืออะไร ซึ่งช่วยเชื่อมข้อมูลนี้เข้ากับโครงสร้างเงินเดือน

สรุป

การเทียบตลาดโดยไม่มีงบซื้อ survey ทำได้ด้วยการรวมข้อมูลจากหลายแหล่งและใช้วิจารณญาณในการตีความ ข้อมูลที่ได้อาจมีความแม่นยำน้อยกว่ารายงานเชิงพาณิชย์ แต่ยังดีกว่าการตั้งเงินเดือนโดยไม่มีกรอบอ้างอิงใดเลย

เมื่อองค์กรพร้อมลงทุนกับข้อมูลตลาดที่น่าเชื่อถือมากขึ้น การออกแบบโครงสร้างเงินเดือนด้วยข้อมูลเชิงพาณิชย์จะให้ฐานที่แข็งแกร่งกว่า ทักมาคุยกันได้ครับ ยินดีให้คำปรึกษาเบื้องต้นโดยไม่มีค่าใช้จ่าย